آموزش مهارت های زندگی به کودکان 

زمان مطالعه : 4 دقیقه
تاریخ انتشار:
نظرات: بدون دیدگاه
امتیاز:
0
(0)

آموزش مهارت‌های مهم زندگی به کودک

آموزش مهارت های زندگی به کودکان از دکتر گیلبرت بوتوین شروع شد. او اولین بار مجموعه آموزش مهارت های زندگی برای دانش آموزان را تدوین کرد که با استقبال فراوان متخصصان مواجه شد. این برنامه آموزشی به کودکان یاد می داد که چگونه با استفاده از مهارت های رفتار لازم را در خود تقویت کنند.

مهارت های زندگی یعنی ایجاد روابط مناسب و موثر، انجام مسئولیت های اجتماعی، تصمیم گیری صحیح. حل تعارضات و کشمکش ها بدون صدمه زدن به خود یا دیگران، توانایی انجام رفتارهای مثبت به گونه ای که فرد بتواند با معضلات و مشکلات زندگی روزمره خود کنار بیاید. 

آموزش مهارت های زندگی

 در 2 گروه مهارت داریم :

مهارت های عام :

شامل خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر، روباط بین فردی موثر، کنترل خشم، مقابله با هیجان های منفی، آموزش حل مساله، تصمیم گیری، تفکر خلاق، تفکر انتقادی و مدیریت زمان.

مهارت های خاص:

آموزش مذاکره، آموزش کار گروهی، آموزش پیش و پس از ازادواج، مدیریت بحران، پیشگیری از آسیب های روانی، کاهش سوء مصرف مواد و…  .

مهارت هایی که باید از کودکی آموزش داده شود:

1- مهارت تصمیم گیری: کودک می آموزد که تصمیم گیری اهمیت زیادی دارد و موفقیت در زندگی در گروی تصمیم درست و به موقع است.

2- مهارت حل مساله:یعنی تعریف دقیق مشکلی که کودک با آن روبرو است. شناسایی و بررسی راه حل های موجود و برگزیدن و اجرای راه حل مناسب و ارزیابی فرایند حل مساله.

3- مهارت تفکر خلاق: متفاوت تر و بهتر فکر کردن. کودک در مواجهه با مشکلات در حال کشف راه حل های نو و بدیع است که کمتر کسی به آن توجه کرده است. در این مهارت کودک یاد میگیرد که با شیوه های متفاوت بیندیشند و راه حل هایی را خلق کنند که خاص و ویژه خودشان است.

 

4- مهارت تفکر نقاد:

این مهارت عبارت است از توانایی تحلیل عینی اطلاعات موجود با توجه به تجارب شخصی . بررسی صحت یا سقم چیزی با دلیل و مدرک و استدلال و سپس پذیرفتن یا رد کردن آن.

5- توانایی برقرار کردن ارتباط موثر: این مهارت به معنای ابراز احساسات، نیازها و نقطه نظرهای فردی با گوش دادن فعالانه به مخاطب و ایجاد بیشترین رضایت با کمترین تنش و کشمکش است.

6- مهارت ایجاد و حفظ روابط بین فردی: مهارتی است برای تعامل مثبت با افراد به خصوص اعضای خانواده در زندگی روزمره، شناسایی مرز روابط با دیگران و ایجاد روابط صمیمانه متعهدانه.

7- خودآگاهی: خودآگاهی به معنی توانایی فرد در شناخت خود و نیز شناسایی خواسته ها، نیازها و احساسات و نقاط ضعف و قدرت است. در این مهارت فرد می آموزد که چه شرایط یا موقعیت هایی برای او عذاب آور هستند.

آموزش مهارت های مهم زندگی به کودکان

8- مهارت همدلی: در این مهارت کودک می آموزد که چگونه احساسات افراد دیگر را درک کند. تفاوت های فردی را بپذیرد . با پیش داوری و قضاوت با دیگران برخورد نکند.

9- مهارت های مقابله با هیجان ها: کودک هیجان هایی از قبیل شادی و ترس و حسادت و غم و…  را می آموزد . بعد از آن تاثیر احساسات بر رفتار خود و دیگران و واکنش مناسب در برابر آنها.

10- مهارت مقابله با استرس: در این مهارت فرد می آموزد که چگونه با فشارها و نقش های ناشی از زندگی و همچنین استرس های دیگر مقابله یا آنها را مدیریت کند  تا باعث فرسودگی روانی و جسمانی اش نشود.

آموزش مهارت های لازم به کودکان را از کجا باید شروع کرد؟

در آموزش مهارت های زندگی، هدف اصلی تغییر رفتار نامناسب به رفتار مناسب است. این مهارت ها باید از دوران پیش از دبستان شروع شود . به نوعی در مدرسه و سربازی و دانشگاه و حتی مراحل بعدی زندگی در اجتماع، مداوم آموزش و بازآموزی انجام بگیرد. در آموزش و پرورش بیشترین تمرکز بر قسمت آموزش و کسب مهارت های سوادی است. مهارت های زندگی به همان اندازه که داشتن مهارت خواندن و نوشتن اهمیت دارد، مهم و حائز اهمیت هستند.

افزایش سن و انتظار جامعه

با افزایش سن انتظار جامعه و خانواده از فرد نوجوان و جوان شروع می شود. نوجوانی که شیوه های صحیح رفتار هیجانی و مهارت های لازم را برای تطبیق خود با خانواده و جامعه نیاموخته باشند از خود واکنش های منفی بروز می دهد. توان مدیریت واکنش های منفی خود را ندارد. اگر در زمان کودکی برای آموزش مهارت های زندگی انرژی گذاشته نشد دوران سختی در انتظار یک نوجوان و یا جوان خواهد بود.

آموزش مستمر مهارت های زندگی

آموزش مهارت های زندگی باید به طور مستمر در طول زندگی ادامه داشته باشد. متاسفانه در خانواده ها، مدارس، دوران سربازی و حتی در دانشگاه و رسانه ها و اجتماع ما آموزش مهارت های زندگی جدی گرفته نمی شود. هدف از هر آموزشی تغییر رفتار است. یعنی با آموزش، فرد ممکن است دانش و آگاهی و معلوماتش بالا برود. باورها و نگرش اش به موضوعی تغییر کند. ولی الزاما باعث تغییر رفتارش نشود. یعنی مثلا بداند چه چیزهایی برایش مضر است . راهکارهای کاهش و قطع مواد مضر را هم بداند ولی باز هم از آنها استفاده کند. او می داند رفتارهای پرخاشگرانه ناکارآمد  در بیشتر موارد ویرانگر هستند، راه های کنترل خشم را هم بداند اما باز در عمل، رفتار پرخاشگرانه ای نشان بدهد.

منبع: هفته نامه سلامت

این مطلب چقدر مفید بود؟

برروی یکی از ستاره‌ها کلیک کنید!

میانگین نمرات 0 / 5. تعداد رای‌ها: 0

اولین فردی باشید که به این مطلب نمره می‌دهد!

دیدگاهتان را بنویسید