تفاوت بازی و سرگرمی

زمان مطالعه : 3 دقیقه
تاریخ انتشار:
نظرات: بدون دیدگاه
امتیاز:
0
(0)

بررسی تفاوت بازی و سرگرمی

درباره تفاوت بازی و سرگرمی اطلاع دارید؟ یا شما هم جزو کسانی هستید که بازی و سرگرمی را دو کلمه با یک مفهوم مشترک می دانند؟ در این مطلب میخوام با شما درباره تفاوت های دو کلمه بازی و سرگرمی صحبت کنم. در مقالات وبلاگ پاپایو درباره آموزش با بازی به کودکان بارها و بارها صحبت کرده ایم.

مفهوم بازی و سرگرمی

آموزش با بازی یعنی همان تلاش برای یادگیری که این تلاش گاهی برد دارد و گاهی باخت. کودک بارها و بارها تلاش میکنم پازل شکل حرف الف را درست بچیند و اگر این پازل کامل نشود او بازنده بازی می شود. در این روند کودک هم سرگرم شده و هم بازی کرده و هم با مفهوم موفقیت و شکست آشنا شده. این دقیقا مفهوم کلمه بازیست. تلاش برای پیروزی و البته گاهی هم شکست خوردن برایرسیدن به یک هدف سرگرم کننده خاص. اما در سرگرمی مفهوم برد و باخت معنایی ندارد. مثل سرگرم شدن مدت طولانی با یک عروسک،کودک شما میتواند ساعت ها با عروسکش حرف بزند و این سرگرمی پایانی نداشته باشد جز زمانی که کودک خسته می شود.

دانلود اپلیکیشن پاپایو

تبدیل سرگرمی به بازی

پلاستیک های حبابی را درنظر بگیرید. همه ما از ترکاندن حباب هایش لذت میبریم اما این کار یک بازی نیست فقط یک سرگرمی جالب است. اما اگر در یک جمع فامیلی، همه قطعات یکسانی از این پلاستیک‌ها را در درست بگیرید و قرار بگذارید که هر کس، دیرتر از بقیه، حباب‌ها را ترکاند، ظرف‌ها را بشوید، این سرگرمی را به بازی تبدیل کرده اید.

دقت داشته باشید که وقتی در مورد هدفمند بودن حرف می‌زنیم، باید چند نکته را همواره مد نظر داشته باشیم:

هدفمند بودن به ناظر هم بستگی دارد

در ماجرای ترکاندن حباب ها، اگر کسی از پنجره‌ی اتاق به داخل نگاه کند و قرارداد شما را نداند، چند نفر را خواهد دید که به ترکاندن حباب‌های هوا، سرگرم هستند و متوجه نمی‌شود که شما در حال بازی هستید.

هدفمند بودن درواقع، در ذهن فرد تعریف می‌شود

ما هیچوقت نمی‌توانیم ذهن کسی را به صورت دقیق و کامل، بخوانیم و بشناسیم. بنابراین می‌کوشیم از روی رفتارش، ذهنیت وی را حدس بزنیم.

پدری که با جدیت با فرزندش در حال منچ بازی کردن است، ممکن است با شروع اخبار، بازی را رها کند و به سراغ تلویزیون برود. منچ، برای فرزند، یک بازی بوده و پدر به عنوان سرگرمی به آن نگاه می‌کرده است. حتی ممکن است بگوییم پدر، مشغول انجام وظایف والدانه بوده و الگوی بازی و سرگرمی، به هیچ وجه در ذهن او وجود نداشته است.

هدفمند بودن، صفر و یک نیست و یک طیف است

نمی‌توانیم بگوییم یک کار مشخص، ۱۰۰% هدفمند است یا هدفمند نیست. هدفمند بودن، می‌تواند یک طیف باشد. اگر کودک خود را مشغول کاری دید که از نظر شما هدفی را دنبال نمیکرد نمیتوانید بطور قطع بگویید انجام آن کار بی هدف است. شاید کودک شما با خودش هدف گذاری کرده است که تا پایان تیتراژ انیمیشن دلخواهش بتواند 20 تا گل در دفتر نقاشیش نقاشی کند. شما کودک را فقط در حال سرگرمی و نقاشی کشیدن میبینید اما او یک هدف ذهنی دارد و اگر تیتراژ تمام شود و او هنوز 20 تا گلی را که هدف گذاری کرده بوده را نکشیده باشد او شکست خورده. فعالیتی که از نگاه شما یک سرگرمی ساده بود  یک بازی سخت برای کودکتان است.

این مطلب چقدر مفید بود؟

برروی یکی از ستاره‌ها کلیک کنید!

میانگین نمرات 0 / 5. تعداد رای‌ها: 0

اولین فردی باشید که به این مطلب نمره می‌دهد!

دیدگاهتان را بنویسید