هوش بدنی حرکتی چیست ؟

زمان مطالعه : 5 دقیقه
تاریخ انتشار:
نظرات: بدون دیدگاه
امتیاز:
0
(0)

همه آنچه که باید در مورد هوش بدنی- حرکتی بدانید

هوش بدنی حرکتی یک سبک یادگیری است که اغلب به آن “یادگیری حرکتی” یا یادگیری فیزیکی گفته می شود. اساساً افرادی که دارای هوش حرکتی-بدنی هستند می توانند با جنب و جوش، کاوشگری و کشف کردن راحت تر یاد بگیرند.

نشانه های هوش حرکتی

  • شما اغلب هنگام تمرکز روی دست یا پای خود با یک ریتم ثابت ضربه می زنید.
  • در محیط های غیر تعاملی و مبتنی بر سخنرانی خسته می شوید.
  • درک مفاهیم توضیح داده شده به صورت شنیداری یا بصری برای شما کمی سخت است.
  • شما کنجکاو هستید و دوست دارید در محیط خود کاوش کنید.
  • خیلی خوب از ابزار و وسایل استفاده می کنید.
  • هنگام انجام یک کار فیزیکی می توانید یک مکالمه مفصل را ادامه دهید.
  • شما اغلب قلم یا مداد خود را محکم می گیرید و هنگام نوشتن خیلی فشار می دهید.
  • موقع راه رفتن و حرکت کردن، گوش دادن و درک مطلب برای شما آسان تر است.
  • به راحتی می توانید حرکات دیگران را تقلید کنید.

 

دانلود اپلیکیشن پاپایو

برای کودکانی که هوش بدنی حرکتی دارند، برخی از شرایط مدرسه، مانند زمانهایی که کودک باید جایی آرام بنشیند و گوش دهد، سخت خواهد بود.

ایجاد محیط مناسب برای کسانی که هوش بدنی جنبشی دارند:

مکان مناسب برای مطالعه را پیدا کنید. آن را به گونه ای تنظیم کنید که نیاز شما به حرکت کردن را برآورده کند.
فعال باش. عصبانی شوید ، آدامس بجوید یا هر کاری که برای شما مفید است انجام دهید.
استراحت کنید اما خود را مجبور نکنید برای مدت طولانی بی حرکت بنشینید.
یادداشت برداری کنید. برای اینکه حس فعال بودن داشته باشید، آنها را با رنگ ها، نمادها یا نمودارها شخصی سازی کنید.
آموزش دهید. توضیح مطالب درسی برای یک گروه دیگر می تواند شما را به طوری که فعال هستید درگیر مطالب کند.

آیا شیوه های یادگیری دیگری وجود دارد؟

نظریه هوش های چندگانه بیان می کند که هر فرد دارای هوش متفاوتی است و به روش های مختلف یاد می گیرد.

به عنوان مثال ، برخی از افراد در محیط های مبتنی بر منطق ریاضی به خوبی یاد می گیرند در حالی که دیگران در خواندن و نوشتن (محیط های مبتنی بر زبان شناسی) به خوبی یاد می گیرند.

نظریه هوش های چندگانه توسط هوارد گاردنر دانشگاه هاروارد مطرح شده است. نظریه گاردنر در مورد هوشهای چندگانه نشان می دهد که همه افراد دارای 9 سطح هوش هستند، اما اکثر مردم دارای هوشی غالب هستند که بر نحوه یادگیری و تعامل آنها با افراد دیگر و محیط  تأثیر می گذارد.

انواع هوش عبارتند از:

حرکتی بدن: توانایی پردازش فیزیکی اطلاعات (از طریق حرکات دست و بدن).

کلامی-زبانی: توانایی استفاده از زبان و کلمات (صداها ، معانی و ریتم ها) برای درک و بیان مفاهیم پیچیده.

ریاضی-منطقی: ظرفیت تشخیص الگوهای منطقی یا عددی ، در درجه اول از طریق استدلال استقرایی.

موسیقی: توانایی تشخیص و استفاده از ریتم ، آهنگ ، لحن و زمان.

دیداری-مکانی: ظرفیت درک فضا و تفکر در تصاویر و تصاویر ، تجسم دقیق و انتزاعی.

درون فردی: ظرفیت آگاهی از خود و آگاهی از جمله احساسات ، ارزشها ، باورها ، خوداندیشی و فرآیندهای تفکر.

بین فردی: ظرفیت همکاری گروهی با تشخیص و پاسخ مناسب به انگیزه ها ، خلق و خو و خواسته های دیگران.

طبیعت گرایان: توانایی تشخیص ، طبقه بندی و قدردانی از گیاهان ، حیوانات و سایر اشیاء موجود در جهان طبیعی در مقابل جهان ساخته شده توسط انسان.
وجودی: دارای حساسیت و ظرفیت تمرکز بر سوالات عمیق در مورد بشریت و وجود انسان است.

طبق نظریه هوش های چندگانه ، هر فرد دارای هوش متفاوتی است و به روش های مختلف یاد می گیرد. یادگیرندگان حرکتی بدنی یادگیرندگان عملی هستند و اطلاعات را با انجام، کاوش و کشف راحت تر درک می کنند. در زمان یادگیری و زندگی روزمره ، مهم است که متوجه شوید کدام هوش شما بهتر عمل می کند و آن را تقویت کنید.

اگر می خواهید هوش کودک خود را تقویت کنید

با کودک صحبت کنید :

تحقیقات جدید نشان می دهد والدینی که اغلب با کودکان خود صحبت می کنند، نه تنها به بهبود واژگان کودک کمک می کنند، بلکه توانایی های غیر کلامی مانند استدلال و درک عددی را هم در او تقویت می کنند. صحبت کردن مکرر با کودک می تواند به رشد هوش او کمک زیادی کند. محققان دانشگاه یورک کشف کرده اند که تعداد کلماتی که کودک می شنود نه تنها لغات و رشد زبانی آنها را بهبود می بخشد ، بلکه می تواند در توسعه توانایی های غیر کلامی مانند استدلال ، درک عددی و شکل دادن به آگاهی نیز نقش داشته باشد.

مزایای صحبت با کودکان

سارا پیکارسکی، آسیب شناس زبان گفتار در توسان می گوید: “وقتی کودک در محیطی غنی از کلمات بزرگ می شود، نحوه درک، مشاهده و استفاده از آنها را به خوبی یاد می گیرد. ما به عنوان والدین باید از هر موقعیتی برای صحبت کردن با کودک و معرفی دنیای اطراف به او استفاده کنیم.”

کودکانی که هوش حرکتی بالایی دارند

برخورد نامناسب با این كودكان منجر به کاهش عزت‌نفس، بیزاری یا شکست تحصیلی و گریز از مدرسه و یا بی‌علاقگی به کلاس‌های درسی می شود.

در کل رفتار این کودکان در ظاهر نسبت به بقیه‌ی کودکان متفاوت است و به نظر می‌رسد انرژی مضاعفی دارند و تشنه‌ی کنجکاوی در محیطند. این کودکان معمولاً در رشته‌های ورزشی موفق هستند. بهترین ایده‌ها و فکرها وقتی به ذهن‌شان می رسد که مدتی طولانی راه می‌روند، می‌دوند یا بازی می‌کنند یا یک فعالیت جسمی دیگر انجام می دهند. گویی تمرکزشان در هنگام حرکت و تلاش بیشتر است. دوست دارند بیشتر وقت‌شان را در بیرون منزل بگذرانند یا در طبیعت باشند. این کودکان در هنگام صحبت کردن با دیگران خیلی زیاد از حرکات دست یا شکل های دیگر زبانِ بدنی استفاده می‌کنند. وقتی می‌خواهند درباره‌ی چیزی اطلاعات بیشتری به دست آورند از لمس کردن کمک می‌گیرند.

این کودکان برای آموختن یک مهارت جدید، به جای مطالعه کردن باید آن را به‌طور عملی انجام دهند تا به خوبی آن را فرا گیرند. از ورزش، حرکات ریتمیک و فعالیت‌های حرکتی لذت می‌برند. خواسته‌های خود را بیشتر به صورت نمایشی و با حرکات بدنی همراه می‌کنند. این کودکان استعداد کنترل حرکات ظریف بدنی، حرکات موزون، دستکاری ماهرانه اشیاء و انجام کارهای ظریف دست را دارند و علاقه‌مندی زیادی به ورزش‌های حرفه‌ای، ورزش‌هایی مثل کاراته و تکواندو، پانتومیم و تئاتر و بازیگری، جراحی و مکانیکی که بیشتر با مهارت‌های دست همراه است نشان می‌دهند.

 

این مطلب چقدر مفید بود؟

برروی یکی از ستاره‌ها کلیک کنید!

میانگین نمرات 0 / 5. تعداد رای‌ها: 0

اولین فردی باشید که به این مطلب نمره می‌دهد!

دیدگاهتان را بنویسید